Hoe voorkom je blessures tijdens het hardlopen?
963 x bekeken
Geschreven door Fysiovriend:
Het is een sport die gemakkelijk te beoefenen is, je trekt je loopschoenen aan en bent klaar om te gaan.

Herstellen van chronische pijn is mogelijk, en het gaat anders dan de meeste mensen verwachten. Je hebt inmiddels begrepen waarom pijn beschermt, hoe een pijnsysteem overbeschermend wordt en welke factoren meespelen. En dan komt de vraag die er echt toe doet: en nu?
Want begrijpen is niet hetzelfde als beter worden. Dit is de laatste blog in onze serie over de Essential Pain Facts, en de enige die over dóen gaat in plaats van over weten. Lees je deze serie voor het eerst? Begin dan bij waarom pijn je beschermt.
In deze blog lees je hoe herstellen van chronische pijn werkt: waarom veel kleine stappen samen het verschil maken, waarom een terugval geen nulpunt is, en waarom volledig pijnvrij zijn niet eens het doel hoeft te zijn.
We maken samen een plan dat bij jouw leven past, en dat jij zelf in handen houdt. Plan online een afspraak.
Terug naar de parkeersensor. Je lichaam is meer gaan beschermen dan nodig, en de sensor piept terwijl je nergens in de buurt van een paal bent. Hoe kwam dat? Doordat je lichaam heeft geleerd. Het oefende in beschermen en werd er goed in, want je lichaam is gebouwd om zich aan te passen aan wat het veel doet.
Precies dat aanpassingsvermogen is nu je grootste bondgenoot. Hetzelfde vermogen waardoor je lichaam overbeschermend werd, maakt het ook mogelijk dat die bescherming weer afneemt [1]. Niet door de sensor uit te zetten, maar door weer te gaan doen wat je belangrijk vindt, en zo de bronnen van dreiging (DIMs) en bronnen van veiligheid (SIMs) te beïnvloeden.
Herstel is geen reparatie. Herstel is weer gaan leven naar wat je belangrijk vindt, ook als de pijn er soms nog is.
Dat verklaart meteen waarom er niet één ingreep bestaat die dit oplost. Een leven weer opbouwen gaat niet in één stap.
In de vorige blog, over de factoren die pijn beïnvloeden, zag je de Protectometer. DIMs (bronnen van dreiging) duwen de meter omhoog, SIMs (bronnen van veiligheid) duwen hem omlaag, en dat merk je in je hele lichaam: je zenuwstelsel, je immuunsysteem, je hormoonsysteem en je motorisch systeem. Herstellen van chronische pijn betekent vooral: stap voor stap weer doen wat je belangrijk vindt. Onderweg verminder je DIMs en versterk je SIMs.
Iets beter slapen, want slaap weegt zwaarder op pijn dan andersom [4]. Voorzichtig weer meer bewegen. Begrijpen wat er gebeurt. Ontspanning vinden die voor jou werkt.
Geen van die dingen is spectaculair. Bij elkaar duwen ze de meter omlaag. Het is optelwerk, geen doorbraak. En je hoeft ze niet allemaal tegelijk aan te pakken; één factor die je volhoudt, doet meer dan vijf die je na een week loslaat.
Dit klinkt te mooi om waar te zijn, en het is toch zo. Uitleg over hoe pijn werkt, kan bij aanhoudende spier- en gewrichtspijn zowel de pijn als de ervaren beperking verminderen [2]. Het helpt je ook om minder te piekeren en minder het ergste te verwachten, en dat maakt op zichzelf al verschil [3].
Wanneer mensen de kern van pijneducatie echt te pakken krijgen, laten ze grote en langdurige verbeteringen zien in pijn en dagelijks functioneren [5]. Let op het woord “kern”: leren over pijn is een essentiële factor, maar op zichzelf niet genoeg. Een aanpak op meerdere fronten werkt het best. Daarom bestaan deze vier blogs. Ze zijn geen opwarmertje voor de behandeling, ze zíjn er onderdeel van.
Bewegen is een van de krachtigste SIMs die er is, maar het luistert nauw. Net als bij een verkeerslicht kun je grofweg drie zones onderscheiden.
De groene zone is pijnvrij en comfortabel, maar geeft je lichaam te weinig prikkel om zich aan te passen. De rode zone is te veel: hevige pijn en een ‘opvlamming’ die dagen kan aanhouden. De oranje zone zit daartussen. Dat is de ‘sweet zone’, waar je ervaart dat beweging veilig is, je lichaam sterker wordt en je vertrouwen groeit.
Wat tijdelijk wat meer pijn geeft, is dus niet meteen schade. Het gaat om de dosering, en die is bij iedereen anders. Heb je als hardloper een knie die blijft zeuren? De weg terug loopt bijna nooit via volledige rust, maar via geleidelijk opbouwen richting de dingen die voor jou de moeite waard zijn.
Naast pijneducatie en beweging tellen de gewone leefstijlfactoren mee: slaap, voeding, alcohol, roken en stress. Elke gezonde verschuiving daarin is een SIM erbij.
Soms is dat niet genoeg en helpt het om er andere vakmensen bij te halen. Denk aan een psycholoog wanneer spanning of piekeren een grote rol speelt, een diëtist bij voeding, of een ergotherapeut om je dag slim in te delen. Dat is geen teken dat het “toch tussen je oren zit”. Spanning werkt door in je stresshormonen, je immuunsysteem en je spieren. Het is dezelfde logica als de rest van deze serie: veel factoren, dus veel plekken waar hulp kan aangrijpen.
Er komen slechte weken. Een week waarin alles terug is en je denkt dat je maanden voor niets hebt gewerkt. Dat hoort erbij.
Een terugval betekent niet dat je opnieuw begint. Herstel loopt zelden in een rechte lijn omhoog, maar in schokjes, met dalen, en over langere tijd gemiddeld de goede kant op. Een slechte week wist niet uit wat je lichaam in de maanden ervoor leerde. Wie dat vooraf weet, schrikt minder als het gebeurt. En schrikken mag: je hoeft die schrik niet eerst kwijt te zijn om door te gaan met wat je belangrijk vindt.
Deze veranderingen kosten tijd, en het helpt om een team te hebben [1]. Zoek iemand die begrijpt hoe pijn werkt en die meedenkt, in plaats van alleen naar de scan te kijken.
Let op wat het doel van dat team is. Niet dat zij de expert worden, maar dat jij het wordt. Jij weet hoe jouw week eruitzag, hoe je sliep en wanneer de pijn opspeelde. Een goede begeleider helpt je die puzzel leggen; daarna leg je hem zelf. In onze praktijk in Eindhoven is dat moment herkenbaar: iemand komt binnen met de vraag wat wíj gaan doen, en gaat weg met een plan waar hij zelf de eigenaar van is.
Herstellen van chronische pijn hoeft niet te betekenen dat elke pijn verdwijnt. Veel mensen leven een vol en betekenisvol leven terwijl er af en toe nog pijn is [6]. Wat hen helpt, is niet zozeer de pijn wegjagen, maar weer dingen doen die er voor hen toe doen. En dan verandert ook de wereld om hen heen mee. De trap wordt weer gewoon een trap, de verjaardag weer een feest, de sportclub weer een plek waar je bij hoort. Je wereld wordt weer groter.
Dat is de kern van Acceptance and Commitment Therapy (ACT): je aandacht verschuiven van “de pijn moet eerst weg” naar “wat wil ik dat mijn leven weer bevat?” en dáár geleidelijk naartoe bewegen. Vaak zakt de pijn mee als je leven weer voller wordt. Maar dat is een gevolg, niet het doel: ook als de pijn blijft, krijgt hij minder te zeggen over hoe je leeft. Herstel ziet er voor iedereen anders uit. Voor de één is dat weer hardlopen. Voor de ander een dag werken zonder dat de pijn de dag bepaalt. Beide tellen.
Mensen die herstelden van aanhoudende pijn vertellen Pain Revolution dat vooral deze zes eigenschappen hen hebben geholpen [1]:
Nieuwsgierigheid, om te blijven onderzoeken wat jouw pijn beïnvloedt. Openheid, om een ander verhaal over pijn toe te laten dan je gewend was. Geduld, want dit gaat in maanden, niet in weken. Doorzettingsvermogen, voor de weken waarin het tegenzit. Moed, om te bewegen terwijl je bang bent dat het schade doet. En zelf het initiatief nemen, want jij bent de eigenaar van dit plan.
Kijk nog eens naar dat rijtje. Geen enkele eigenschap gaat over de klacht. Ze gaan allemaal over hoe je de weg aflegt.
Een paar bevindingen over herstellen van chronische pijn [2,5,6]:
Je lichaam is gebouwd om zich aan te passen. Dat is de reden dat je pijnsysteem overbeschermend kon worden, en precies de reden dat herstellen van chronische pijn mogelijk is. Geen wishful thinking, maar hoe pijnsystemen werken.
Het is alleen geen makkelijke weg, en we doen niet alsof dat wel zo is. Er zitten dalen in, en de vooruitgang is meestal pas zichtbaar als je over langere tijd terugkijkt. Maar de richting is er, en je hebt er meer invloed op dan het nu misschien voelt. Niet alleen, maar samen met de mensen om je heen.
Hiermee sluiten we de serie over de Essential Pain Facts af. Wil je iets teruglezen, begin dan bij waarom pijn je beschermt, hoe een pijnsysteem overbeschermend wordt of welke factoren jouw pijn beïnvloeden.
Soms heb je een steuntje nodig. Bij De Fysiovrienden helpen we je uitzoeken welke factoren bij jou meespelen en bouwen we samen een plan waar jij de eigenaar van bent. Bekijk de klachten die we behandelen of plan direct een afspraak. Wil je die opbouw doorzetten in beweging en kracht, dan kan dat bij De Fitnessvrienden.
Dit is een blog ter informatie en vervangt geen persoonlijk advies. Twijfel je over jouw klacht, overleg dan met een fysiotherapeut of je huisarts.
We zoeken samen uit waar jij het beste kunt beginnen en bouwen rustig verder. Plan online een eerste afspraak.
Veel mensen gaan er duidelijk op vooruit, en sommigen worden pijnvrij. Er is geen garantie, en dat zeggen we liever eerlijk. Wat we wél weten is dat begrijpen wat er gebeurt, gecombineerd met stap voor stap weer bewegen, voor de meeste mensen verschil maakt.
Nee. Veel mensen leiden een vol en betekenisvol leven terwijl er af en toe nog pijn is. Vaak zakt de pijn juist mee als je leven weer voller wordt. Weer dingen doen die er voor jou toe doen, is een doel op zich en meestal ook een middel.
Reken in maanden, niet in weken. Hoe lang precies hangt af van hoe lang je klacht al bestaat en welke factoren bij jou meespelen. Wie snel resultaat verwacht, raakt sneller ontmoedigd bij de eerste terugval.
Niet in paniek raken en niet alles stilleggen. Een terugval is een tijdelijke toename van de bescherming, geen nieuwe schade. Zak terug naar een niveau dat wél gaat en bouw van daaruit opnieuw op. Overleg met je begeleider als je twijfelt.
Meestal wel, en vaak is het juist nodig. De kunst zit in de dosering: genoeg om je lichaam iets te leren (de ‘sweet zone’), niet zoveel dat de pijn dagenlang opvlamt. Een begeleid opbouwprogramma helpt om dat tempo te vinden.
[1] Pain Revolution. Essential Pain Fact 4: There are many ways to reduce pain and promote recovery. University of South Australia, Kaurna Country, Adelaide, Australia. Via: painrevolution.org/pain-facts
[2] Louw A, Zimney K, Puentedura EJ, Diener I. The efficacy of pain neuroscience education on musculoskeletal pain: a systematic review of the literature. Physiother Theory Pract. 2016;32(5):332-355. Via PubMed: doi.org/10.1080/09593985.2016.1194646
[3] Moseley GL, Butler DS. Fifteen years of explaining pain: the past, present, and future. J Pain. 2015;16(9):807-813. Via PubMed: doi.org/10.1016/j.jpain.2015.05.005
[4] Finan PH, Goodin BR, Smith MT. The association of sleep and pain: an update and a path forward. J Pain. 2013;14(12):1539-1552. Via PubMed: doi.org/10.1016/j.jpain.2013.08.007
[5] Lorimer Moseley G, Leake HB, Beetsma AJ, Watson JA, Butler DS, van der Mee A, et al. Teaching patients about pain: the emergence of pain science education, its learning frameworks and delivery strategies. J Pain. 2024;25(5):104425. Via PubMed: doi.org/10.1016/j.jpain.2023.11.008
[6] Widdrington H, Krahé C, Herron K, Smith K, Cherry MG. Thriving when living with chronic pain: a qualitative evidence synthesis of individuals’ experiences. Br J Health Psychol. 2025;30(3):e70000. Via PubMed: doi.org/10.1111/bjhp.70000
Tips bij blessures, inzichten uit de praktijk en updates over events. Schrijf je in en word onderdeel van onze brede vriendenkring. Zo blijf je op de hoogte én werk je stap voor stap aan een fitter en sterker lichaam.