Fysiotherapie
Fysiotherapie helpt je klachten begrijpen en gericht aanpakken. We kijken samen naar de oorzaak en begeleiden je stap voor stap. Zo werk je aan herstel dat bij jou past.

Je hebt al een paar weken pijn onder in je rug. Anders dan anders: hij zakt ’s nachts niet weg, hij wordt niet minder als je even ligt, en soms voel je je grieperig of warm zonder dat je verkouden bent. Bij discitis is de naam een beetje misleidend. Het klinkt als “een ontstoken rug van te veel tillen”, maar het is iets heel anders: een ontsteking van een tussenwervelschijf, meestal door een infectie. Je hoeft er niets geks voor gedaan te hebben.
Op deze pagina lees je wat discitis in de onderrug precies is, hoe je hem herkent naast gewone rugpijn, en waarom deze klacht als een van de weinige rugklachten juist niet met afwachten en zelf oefenen begint. We leggen ook uit welke rol fysiotherapie wél speelt: niet vooraan, maar in het herstel daarna.
Discitis is een ontsteking van een tussenwervelschijf, het zachte “kussentje” tussen twee wervels. “Lumbaal” betekent dat het om de onderrug gaat, en dat is meteen de plek waar het het vaakst zit. Het woord discitis suggereert dat alleen die schijf is aangedaan, maar in de praktijk raken bijna altijd ook de aangrenzende wervels betrokken. Artsen spreken daarom liever van spondylodiscitis: ontsteking van de schijf én de wervels eromheen [1].
Dat verschil is belangrijk, want het verklaart waarom dit geen “slijtage-” of “overbelastingsklacht” is. In de meeste gevallen komt de ontsteking door een bacterie die via het bloed op de wervelkolom terechtkomt, vaak vanuit een infectie ergens anders in het lichaam. De tussenwervelschijf heeft van zichzelf een slechte bloedvoorziening, waardoor het afweersysteem er moeilijk bij komt en een infectie er lang kan blijven zitten [1]. Bij volwassenen is Staphylococcus aureus veruit de meest gevonden bacterie [2].
Kort gezegd: een lumbale discitis is een infectie in je onderrug, geen versleten schijf en geen verrekte spier. Dat maakt hem zeldzaam, maar wel serieus. Wil je een betrouwbaar naslagwerk over wanneer rugpijn “gewoon” is en wanneer niet, dan legt Thuisarts.nl over pijn onder in de rug de alarmsignalen helder uit. Op onze rugklachten-pagina vind je het bredere overzicht van alle onderrugklachten waar discitis er één van is.
Het lastige aan discitis is dat het begint zoals zoveel rugpijn: een zeurende, diepe pijn onder in de rug. Wat opvalt, is dat de pijn niet het patroon van gewone rugpijn volgt. Hij zakt niet weg als je gaat liggen, wordt vaak ’s nachts erger, en pijnstillers en rust bieden minder verlichting dan je zou verwachten. Veel mensen beschrijven dat elke beweging, elke hobbel in de auto en elk niesje pijn doet, terwijl de pijn zelden ver uitstraalt.
Daar komt vaak een grieperig gevoel bij: koorts, nachtzweten, moeheid, soms rillingen. Klinkt raar bij een rugklacht, we weten het, maar juist die combinatie van hardnekkige rugpijn en je ziek voelen is het signaal om alert te zijn. Onder deze tekst staan de kenmerken die samen het beeld van discitis vormen.
Hier wijkt discitis echt af van de meeste rugklachten. Bij een verrekte rug of een overbelaste schijf is de vraag “wat heb je gedaan?”. Bij discitis is die vraag bijna nooit te beantwoorden, want je hoeft er niets voor te doen. In de meeste gevallen reist een bacterie via het bloed naar de wervelkolom, bijvoorbeeld vanuit een blaasontsteking, een huidinfectie, een tandheelkundige ingreep of een infuus. Soms komt de bacterie binnen via een operatie of een injectie in de rug [1].
De meeste mensen met discitis zijn dus niet wie je zou denken. Het is geen klacht van de zware tiller of de fanatieke sporter. Het treft juist vaker mensen bij wie het afweersysteem minder sterk is: ouderen, mensen met diabetes, mensen die medicijnen gebruiken die de afweer onderdrukken, of mensen die net een infectie of ingreep achter de rug hebben. In verreweg de meeste gevallen zit de ontsteking in de onderrug [3].
Bij ons in de praktijk zien we discitis niet vaak, en dat klopt ook: het is een zeldzame klacht. Maar juist omdat de beginklachten op gewone rugpijn lijken, is het belangrijk dat iemand de afwijkende signalen herkent. Belasting en belastbaarheid, het denkraam waarmee we bijna elke rugklacht uitleggen, spelen hier pas een rol in het hersteltraject ná de medische behandeling, niet bij het ontstaan.
Een paar cijfers die laten zien hoe deze klacht in elkaar zit [1,2,3]:
Hier zijn we eerlijk, ook al is het geen leuke boodschap: een lumbale discitis gaat niet vanzelf over en je “oefent” hem er ook niet uit. Omdat het om een infectie gaat, is de basis van de behandeling een lange antibioticakuur, meestal zes weken en soms langer, vaak eerst in het ziekenhuis [4]. De pijn zakt daarna geleidelijk, maar het volledige herstel van de wervel en de schijf kost maanden. Dat is teleurstellend als je snel weer de oude wilt zijn, maar de tijd en de juiste behandeling doen hier het meeste werk.
Waarom zo langzaam? De tussenwervelschijf heeft nauwelijks bloedvaten, en juist die bloedvaten brengen afweer en medicijnen naar de plek van de ontsteking [1]. Daardoor duurt het lang voordat de infectie echt is opgeruimd en het weefsel weer stevig is. In die fase gaat het niet om “sterker maken”, maar om rust geven, de ontsteking laten uitdoven en pas daarna voorzichtig weer opbouwen. Fysiotherapie hoort dus in de hérstelfase thuis, niet aan het begin.
Het belangrijkste verschil met andere rugklachten: bij discitis is snel bij de dokter komen geen overdreven voorzorg, maar het halve werk. Hoe eerder de diagnose, hoe beter de kans op een volledig herstel. Toch zijn er momenten waarop wachten geen zin meer heeft en je beter kunt langskomen of, bij de eerste alarmsignalen, direct naar je huisarts of de huisartsenpost gaat:
Ben je na de medische behandeling van een discitis toe aan opbouwen, dan zoeken we samen uit hoeveel je rug aankan en maken we een plan dat rustig meegroeit met je herstel, passend bij jouw dag.
Twijfel je of je klachten bij een fysiotherapeut of eerst bij de huisarts thuishoren? Plan gerust online een afspraak, dan kijken we samen wat de juiste volgende stap is.
Het eerlijke antwoord bij een vermoeden van discitis is anders dan bij de meeste rugklachten: het belangrijkste wat je zelf kunt doen, is niet afwachten. Herken je hardnekkige rugpijn samen met koorts of een ziek gevoel, neem dan contact op met je huisarts. Bij discitis is snel handelen geen overdreven voorzorg, maar de beste manier om blijvende schade te voorkomen.
Heb je de diagnose eenmaal en loopt de behandeling, dan verschuift “zelf doen” naar meebewegen met het herstel. In de eerste fase gaat het vooral om rust en de antibiotica hun werk laten doen; forceren helpt hier niet. Naarmate de ontsteking uitdooft en je arts groen licht geeft, kun je onder begeleiding voorzichtig weer opbouwen. Rustig sterker worden op de langere termijn is precies wat een pees, spier en wervel nodig hebben om weer belastbaar te worden [1]. Dat is een geleidelijk proces, geen sprint.
Pijnstillers kunnen in de tussentijd helpen om de pijn dragelijk te houden, maar ze behandelen de infectie niet; dat doet alleen de kuur. Een brace of korset wordt soms tijdelijk gebruikt voor de stabiliteit en het comfort, maar het is een hulpmiddel voor onderweg, geen genezing.
Onderschat ook de basis niet. Voldoende slaap en herstel geeft je lichaam de ruimte om de infectie op te ruimen. En omdat discitis zo zeldzaam is en de meeste rugpijn juist wél vanzelf overgaat, helpt het om te weten welke misvattingen over lagerugklachten rondgaan. Zo herken je beter wanneer rugpijn “gewoon” is en wanneer de alarmsignalen om een dokter vragen.
Het eerste wat we doen, is goed luisteren en de alarmsignalen wegen. Vertel je over hardnekkige rugpijn met koorts, nachtzweten of een recente infectie, dan is onze belangrijkste taak om je snel op het juiste spoor te zetten. Bij een vermoeden van discitis hoort de diagnose in het ziekenhuis, met bloedonderzoek en een MRI, en verwijzen we je door naar de huisarts. Dat is niet doorschuiven, dat is de zorgvuldige route bij een klacht die vraagt om een arts.
Als de infectie medisch behandeld is en je toe bent aan herstel, komt onze rol pas echt. Dan bouwen we samen je belastbaarheid weer op: rustig sterker worden, stap voor stap terug naar bewegen, werken en sporten. Dat opbouwtraject is de kern van onze fysiotherapie, waarbij we het tempo laten meegroeien met wat jouw rug op dat moment aankan.
Vraagt jouw herstel om een langere, gerichte opbouw in kracht en conditie, dan kijken we of begeleiding bij De Fitnessvrienden je verder helpt. Zo maak je de stap van “hersteld genoeg” naar “weer stevig belastbaar” onder begeleiding, zonder in oude valkuilen te stappen.
En wat als het langer duurt of het beeld niet klopt? Dan houden we contact met je huisarts of specialist en sturen we bij. Bij twijfel of jouw rugpijn wel discitis is en niet iets anders, kijken we samen naar de verschillende oorzaken van onderrugpijn en wat het beste bij jou past.
Reken op maanden, niet op weken. De antibioticakuur duurt meestal zes weken en soms langer, en daarna heeft de wervel nog tijd nodig om echt te herstellen. De pijn zakt geleidelijk. Wat het meeste helpt, is de behandeling afmaken en pas daarna, onder begeleiding, je belastbaarheid rustig weer opbouwen.
Gewone rugpijn en een hernia zijn mechanisch: ze horen bij houding, beweging en belasting, en worden meestal minder van bewegen. Discitis is een infectie. Het belangrijkste onderscheid is dat de pijn ’s nachts vaak erger wordt, niet zakt van rust, en gepaard gaat met koorts of een ziek gevoel. Bij een hernia geeft juist de uitstralende beenpijn de doorslag; hoe dat zit, lees je in onze blog over rughernia en beenpijn.
Bij een vermoeden of een actieve infectie: nee, en dat is een van de weinige rugklachten waarbij dat echt geldt. Je lichaam heeft rust nodig om de infectie op te ruimen; forceren werkt averechts. Pas als je arts groen licht geeft, bouw je stap voor stap weer op, eerst wandelen, dan meer, in een tempo dat je rug aankan.
Kortdurend kunnen ze helpen: een korset geeft tijdelijk steun en comfort, en pijnstillers maken de pijn dragelijker. Maar structureel lossen ze niets op. Ze behandelen de infectie niet; dat doet alleen de antibioticakuur. Zie ze als hulpmiddelen voor onderweg, niet als genezing.
Meestal niet nodig. De meeste mensen herstellen met antibiotica alleen. Een operatie komt pas in beeld bij complicaties zoals een abces, druk op zenuwen of het ruggenmerg, of instabiliteit van de wervelkolom [4]. De arts in het ziekenhuis maakt die afweging; wij zijn er vooral voor het herstel daarna.
Ja, en dat is juist het lastige. Je hoeft niet zwaar getild of gesport te hebben. De bacterie reist meestal via het bloed naar de wervelkolom, bijvoorbeeld vanuit een blaasontsteking, een huidinfectie of na een ingreep. Daarom treft het vaker mensen met een minder sterk afweersysteem dan de fanatieke sporter.
[1] Herren C, Jung N, Pishnamaz M, Breuninger M, Siewe J, Sobottke R. Spondylodiscitis: Diagnosis and Treatment Options. Dtsch Arztebl Int. 2017;114(51-52):875-882. Via PubMed: doi.org/10.3238/arztebl.2017.0875
[2] Conti J, Geremia N, Di Bella S, Zadra F, Zerbato V, Babich S, et al. Infectious spondylodiscitis: Epidemiology, diagnosis, microbiological findings, clinical features and outcomes in a 14-year retrospective study. Eur J Clin Microbiol Infect Dis. 2025;44(12):3067-3078. Via PubMed: doi.org/10.1007/s10096-025-05292-5
[3] Son HJ, Kim M, Kim DH, Kang CN. Incidence and treatment trends of infectious spondylodiscitis in South Korea: A nationwide population-based study. PLoS One. 2023;18(6):e0287846. Via PubMed: doi.org/10.1371/journal.pone.0287846
[4] Berbari EF, Kanj SS, Kowalski TJ, Darouiche RO, Widmer AF, Schmitt SK, et al. 2015 Infectious Diseases Society of America (IDSA) Clinical Practice Guidelines for the Diagnosis and Treatment of Native Vertebral Osteomyelitis in Adults. Clin Infect Dis. 2015;61(6):e26-e46. Via PubMed: doi.org/10.1093/cid/civ482
‘Complete zorg in hartje Stratum’




'Samen gezond in Blixembosch'




Actief herstellen in Aalst-Waalre




Je hoeft er niet langer mee rond te blijven lopen. Plan online een afspraak — snel, makkelijk en wanneer het jou uitkomt — of bel ons even.